« ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود... | صفحهی اصلی | مراد ما از فلسفه کاربردی چیست؟ (بخش اول) جاناتان دال هِنتی »
این اولین پستی است که پس از اعلام علنی داریوش، می نویسم (باور کن هر کار کردم نتوانستم نیم فاصله را پیدا کنم). از برخی کامنت ها مانند کامنت مهدی جامی بسیار تشویق شدم و از زحمتی که داریوش برای من کشید و می کشد نیز هم. برخی از مطالب وبلاگ قبلی ام را به این جا منتقل کرده ام. امیدوارم آن ها که حوصله دارند، سری بزنند.
* در سوز ساز
* حدیث نامکرر «مرنج و مرنجان»
* اتقوا من مواضع التُهم، صاحب سایبر تو هم!
* عاشورا: روایت چلتکه
* مقصد: عاشورای امجد
* زین پس چو نباشیم...
* اطلب الرفیق ولو بالسایبر
* به باد ده سر و دستار عالمی
* آنچزها که آرامام میکند: الا بهذه الامور تطمئن قلبی
* که گفت در رخ خوبان نظر خطا باشد؟
* بازی شب یلدا با تاخیر
* شین مثل برهان شر: میم مثل مادر
* پیر خرابات و لطف دائماش
* گاهی آنکس که حقیقت را میگوید بیشرف است(؟)
* خزانِ آرزو و باز هم برهان شر
* کامام از تلخی غم چون طنز گشت
* دربارهی خدایگان خواب و مطالعه
* فربهتر از فردید
* دیدار دوم با مهدی جامی
* میرزاوزیری و یک شب خوب
آدرس ترکبک برای اين مطلب
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/474
نظرها
سلام. آقا من فکر می کنم اولین نفری هستم که تو وبلاگ شما کامنت می گذارم . تبریک می گم خانه مجازی جدید را -که همان خانه سوم ماست- و امیدوارم این حباب دیگر نترکد.
Posted by: صبح روز بعد | October 14, 2006 7:49 PM